Bergwandelreis
Zaterdag
Na ons regenachtige vertrek op vrijdagavond hebben wij een voorspoedige reis. Cor, onze 1e buschauffeur, heeft ons de eerste 4 uur op weg gebracht, waarna hij is afgelost door Frans, onze steun en toeverlaat voor de rest van de week.
Na een paar uur nachtrust kwam de bus tegen 7 uur tot leven. Frans geeft veel info over o.a. de 12 Oostenrijkse Bundesländer, Hannibal en zijn olifanten en de disco van Oh Oh cherso.
Het is nu zaterdagochtend 09.20, enkele kilometers voor de eindstreep. Op weg naar Pass Thurn (1257m) kwamen zoals op de foto te zien is al snel in de sneeuw. Het ziet er fantastisch uit.
Na aankomst zijn de kamers ingedeeld en ingericht. Er is zelfs tv op de kamer! Er is een speelruimte met gratis snooker en tafeltennis met een videoscherm. Tegen een kleine vergoeding kan er ook airhockey en tafelvoetbal gespeeld worden. Na de lunch een kleine stop in de supermarkt en vervolgens op pad!
Een kleine miezer samen met laaghangende bewolking deert ons niet: ”recht zo die gaat.” En we worden beloond: de regen houdt op! De planning is om zondag naar het Krimmler Tauernhaus te gaan en maandag naar het Wildkogelhaus.
Zondag 15.30 uuur
Na een heerlijk ontbijt op onze nieuwe locatie zijn wij om 9.15 met de bus vertrokken naar de voet van de Krimmler Wasserfälle. De sneeuw en de laag hangende bewolking maakte het niet zo gemakkelijk om de begin van het wandelpad te vinden, maar om circa 10.00 was het zover. We zijn links van de waterval naar boven geklommen. De route was prachtig, het was net gestopt met sneeuwen en op de takken lag een goede 10 cm verse sneeuw. Dit is natuurlijk erg aanlokkelijk, af en toe eens een sneeuwbal erin voor een regendouche of eens flink aan de boomstam schudden. Een capuchon is zo gevuld en met een beetje geluk dringt de sneeuw zelf dieper door….. Om 11.00 uur begon er voorzichtig een zonnetje door te breken! Voldoende om nog mooiere foto’s te maken en af en toe een tikkie extra op te warmen.
Twaalf uur, we zijn boven, het stijlste gedeelte van de trip van deze dag zit erop. De volgende drie uur zijn ontspannen wandelen. Een mooie tocht langs de rivier met paarden, koeien maar vooral een schitterende omgeving. Bijna werd jingle bells gezongen, wat een kerstkaart!
Kwart voor drie is het Krimmler Tauernhaus in zicht. Eenmaal daar snel het lager inrichten en bedden inpikken want als het goed is gaan we zo sneeuwpoppen maken!
Morgen wandelen we weer terug langs de andere zijde van de waterval. Dan een stukje bus om hopelijk naar het Wildkogelhaus te gaan, maar de voorspelling ziet er momenteel slecht uit. Maar… de sfeer zal het in ieder geval NIET verpesten!
Maandag
Na een zeer geslaagde avond met spelletjes -wat zijn er veel kaartspellen!- en een heerlijke lange nacht “im Lager”, waar de gehele groep in paste, stonden we maandagmorgen buiten in de regen ‘de bel’ uit te reiken. Jeroen Berg ontving deze bergwandeltraditie vol trots.
Om 08.50 uur startten we in de regen onze natte tocht, wat een regen! Door weer en wind terug naar Krimml via de watervallen, deze maal via de andere zijde. Hadden we al gezegd dat het regende? Het goot!
De tocht was goed te doen. Af en toe even wegglijden, even zoeken naar het juiste spoor, maar we liepen.
Er zijn amper foto’s gemaakt want iedereen had camera’s en fototoestellen diep weggestoken in de rugzakken. Na een uur werd het wel duidelijk, het programma moet om: te nat. De leiding kan zich geen nattere tocht voor de geest halen.
Telefonisch contact met het dal leverden het volgende op: de volgende hut is niet te doen, de weg er naartoe is te gevaalijk, daarnaast is de Grossglockner waarschijnlijk gesperd. Frans, de buschauffer, gaf aan dat hij de bus extra zou opwarmen. De sfeer was zeer gezellig en zeer behulpzaam.
Enkele licht geblesseerden liepen zonder rugzak en de rest had alles onderling verdeeld. Om 11.00 uur waren we bovenaan de watervallen. De veters werden extra aangesnoerd een reep voor de benodigde brandstof en ‘off we go’.
Een pittige steile afdaling van een klein uurje naar beneden langs het kolkende water. Beneden aangekomen was de bus heerlijk warm, echter de deur was nog op slot… waar is Frans???? Gelukkig kwam hij direct aangelopen. Op vuilniszakken zittend, lekker warm naar ons Jugendhotel.
Warm douche, droge kleding, we waren nat tot op het bot. En daarna even goed warm eten (de magnetron in de bus warmt lekkere Unoxworsten op). De regen komt nog steeds met bakken naar beneden, het middagprogramma wordt indoor. In het museum Nationalpark Welten maken we op droge wijze kennis met de natuur van het Nationalpark Hohe Tauern. Ook komen we daar de leerlingen en docenten tegen van de skireis.
De komende dagen is de weersverwachting beter, dus gaan we morgen weer lekker wandelen!
Dinsdag
Dinsdagochtend aan het ontbijt was het nog onzeker, Nadine (van ons Jugenhotel) kon pas om 09.00 uur bellen naar de Grossglockner. De tas stond klaar en tegen 9 uur kwam het verlossende woord: we konden!
Twee uur rijden waarvan het laatste uur lekker draaiend in de haarspeldbochten van de Großglockner Hochalpenstrasse, het weer was goed naar prachtig.
Om 12.01 uur gestart en afgedaald naar de gletsjer, de afdaling was besneeuwd maar goed te doen, een uur later stonden we ’beneden’. Foto’s ( u moet ze even verschuldigd blijven) maken en eten om vervolgend in een goede pas naar de stuwdam te lopen. Vlak voor die dam hebben we nog een strak blauwe hemel gekregen dus iedereen is weer op kleur.
Het rondje rond de stuwdam ging zeer voorspoedig dus om 15.45 uur stonden we weer boven bij het Glocknerhaus. Fantastische terugrit met bemoedigende woorden van onze Frans die ons echt verwent.
Thuiskomst om 17.55 uur, direct aan tafel en daarna onder de douche: we moeten er toch tip top uitzien in Nightlife?
Woensdag
Na een flink avondje stappen (nou ja, tot 23.00 uur) was het wel stil tegen middernacht. Wekkertje iets later, ontbijt om 09.00 uur en goed eten, bedden afhalen (we slapen hier immers niet meer) en een grote rugzak mee.
Vandaag een nieuwe monstertocht op het programma, vanuit het dal van Neukirchen zonder lift naar het Wildkogelhaus (2000 m). Meer dan 1000 meter stijgen !
Nadat we het dorp uitliepen, hielden we een klein stuk de weg aan, vlak dus. Maar toen we eenmaal linksaf de berg op liepen was het steil, steil en nog eens steil. In de ochtend ook de volle zon er nog op. Na een uur was het helder, dit gaat liters vocht kosten en veel tijd.
De groep was sterk, iedereen liep zijn eigen tempo maar de snellere groep wachtte op gezette tijden zodat we toch bij elkaar konden blijven.
Waar zijn die bordjes “hoe lang duurt het nog”? Het dal was al ver weg na 3 uur. De top ook, de schatting was nog 2 uur, een bordje… nog 45 minuten, een jubelstemming! Met verse energie gingen we weer op pad.
Bij het laatste stukje hebben we door de sneeuw helaas het pad gemist. We liepen in een keer onder de lift naar boven. Dat betekent heel steil! Maar de hut was in zicht, dus dan maar nog iets steiler ‘recht’ naar boven. De 45 minuten werd alsnog 1,5 uur maar we zijn er!
Voor diegene die na deze dikke 4 uur nog zin hadden is er de Wildkogel zelf nog (2200m). Negen berggeiten zijn deze uitdaging aangegaan. De anderen zitten, na een warme douchen, heerlijk te kaarten.
Na de ‘knallerwandeling’ de Wildkogel op, is er een wederom een gezellige avond. Davy veegt met zijn maat iedereen met klaverjassen van tafel. Derk is vaak de koning in het spel waarvan we naam hier niet kunnen noemen. Niek kan tijdens het spel “weerwolven” iedereen blijven boeien. De gebruikelijke Hüttenruhe werd door de leerlingen zelf ingezet…denken we.
Donderdagochtend
De regen is weer aanwezig. Het leuke is dit keer dat we IN de wolk lopen. Een klein wandelingetje de berg op naar de kabelbaan in de regen!
Mooie afdaling met de lift, langzaam de wolk uit, zelf lijkt de zon nu wellicht door te breken. Kamers opruimen, shoppen, eten en naar huis.
Het was volgens de leiding de meest natte reis ooit (van regen wordt je echt natter dan van sneeuw) maar wat hebben we allemaal genoten. Mega gezellige groep, zeer sociaal, heel behulpzaam en wederom fantastisch mooie tochten gemaakt ! Een hartelijke groet van de berggeiten.
foto-impressie
